#leak #manifesta10 #kasperkoenig

Poniższy dokument otrzymaliśmy kilka dni temu od bliskiego współpracownika kuratora Manifesta 10 Kaspera Königa. Żródło woli pozostać anonimowe, ale jest znane redakcji. W świetle ostatnich wydarzeń, przetłumaczyliśmy dokument w trzech językach. Kontakt została zapoczątkowany przez sieci utworzone podczas Berlin Biennale 7; sieci te pomagają także przy tłumaczeniu. (русская версия; english version; deutsche Version)

„Sztuka jest wolna. Zawsze. Z zasady. Z konieczności.

Sztuka jest wolna, wolna zarówno w własnym myśleniu, jak i w swoich produkcjach. Tak długo jak respektuje fundamentalne zasady własności, panujące w społeczeństwie, z którego wyrasta, może kierować się regułą: Nic nie jest prawdziwe, wszystko jest dozwolone.

Sztuka nie naprawia świata, ale raczej pomaga nam krok po kroku zrozumieć sprzeczności w tym świecie zawarte. Wierzę, że sztuka nie powinna zależeć od politycznych trendów, ponieważ istotą Sztuki jest autonomia. Jeśli sztuka ma tę autonomię zachować, musimy być gotowi przekroczyć granice politycznej rzeczywistości.

Mieliśmy nadzieję, że w przypadku eskalacji sytuacji politycznej, nastąpi to dopiero po Manifesta, tak byśmy mogli bez utrudnień poświęcić się naszej pracy. Czasem jednak życie nie jest takie, jak tego oczekujemy, czy też na jakie mamy nadzieję. Musimy postępować ostrożnie, choć sytuacja może być dla nas niewygodna. Jeśli oznacza to, że musimy zamknąć oczy, aby nie stać się ofiarą autocenzury, jestem gotowy na podjęcie takiego kroku.

Nie jest naszym celem komentowanie politycznych procesów zachodzących w regionie, które zostały wyeksploatowane w mediach z całą ich wulgarnością i umiłowaniem szoku. Naszym celem jest raczej wyprodukowanie wystawy, która jest zakorzeniona w dużo szerszym i bardziej znaczącym kontekście – kultury, edukacji, otwartej debaty i międzykulturowego dialogu, który rozciąga się na całe spektrum sztuki współczesnej. Nawet jeśli sztuka i polityczne matactwa dzieją się tuż obok, w bezpośredniej bliskości, kto odważy się stwierdzić, że polityka mogłaby być bardziej substancjalna i złożona niż Sztuka?

Zachód jest opętany ideą moralnego czyszczenia Rosji. To, czego nie udało się osiągnąć rządom Zachodu podczas zimnej wojny, znów wraca na ich agendę. Jednak w Rosji nie ma nic do czyszczenia ani dla zachodnich strażników moralności, ani dla Manifesta, których celem jest raczej oddychanie duchem miejsca, gdzie znalazły swój tymczasowy dom.

Jako uprzejmy gość chcę zaoferować szacunek i empatię dla potrzeb moich rosyjskich gospodarzy. Nie jestem oficerem sił okupacyjnych. Zarazem nie muszę robić niczego, czego nie chcę. Mamy tu możliwość dialogu pozbawionego ograniczeń, cieszymy się wolnością w tak utopijnym mieście jak Petersburg.

Samozwańczy zachodni moraliści nie są w stanie zrozumieć, że w pewnych sytuacjach bycie oportunistą to dla sztuki jedyna opcja. Całkiem możliwe, że oportunizm jest jedynym prawdziwie etycznym zachowaniem związanym z urzędem odpowiedzialnego kuratora, ponieważ głoszoną przez nas misją jest przesuwanie międzynarodowej sceny artystycznej (która przy okazji ma się dużo lepiej niż głosi jej reputacja) na miejsce, gdzie wciąż szuka ona swojej roli w świecie.

Tym, co mnie fascynuje i co chciałbym zbadać podczas Manifesta 10, jest napięcie w rosyjskiej duszy, ale bez misjonarskiego podejścia. Połączenie bezkresnego fatalizmu i głębi Dostojewskiego z wielkimi postaciami naszych czasów, jak Thomas Hirschhorn: to ten moment, gdy kultury podają sobie ręce.

Oczywiście, sytuacja w regionie nie jest nam zupełnie obojętna. Jednak wierzę, że sztuka w tych czasach – które dla wielu na pewno nie są łatwe – może zaoferować psychologiczną pomoc, tak jak uczynił to np. abstrakcyjny ekspresjonizm po II wojnie światowej.

Do tej pory udawało mi się utrzymać tanie i zadufane w sobie prowokacje z dala od Manifesta. Wystawa nie jest platformą dla artystów ideologicznych lub „aktywistów”, dla których sztuka jest tylko narzędziem do budowania politycznej kariery.

Sztuka na Manifesta jest wolna. I pozostanie wolna. Jeśli będę musiał iść na kompromis, niech to będzie poświęcenie, które gotów jestem ponieść, by bronić przestrzeni sztuki przed zawłaszczeniem ze strony zachodnich moralistów i politycznych prowokatorów.

Kasper König“

 

Advertisements

Kommentar verfassen

Trage deine Daten unten ein oder klicke ein Icon um dich einzuloggen:

WordPress.com-Logo

Du kommentierst mit Deinem WordPress.com-Konto. Abmelden / Ändern )

Twitter-Bild

Du kommentierst mit Deinem Twitter-Konto. Abmelden / Ändern )

Facebook-Foto

Du kommentierst mit Deinem Facebook-Konto. Abmelden / Ändern )

Google+ Foto

Du kommentierst mit Deinem Google+-Konto. Abmelden / Ändern )

Verbinde mit %s